Secretary my honey ♡

posted on 22 Oct 2014 23:42 by xxxumeshu in Fiction directory Fiction

| เรื่องนี้เคยนำไปร่วมกิจกรรมเพจนะคะ ฟิคเรื่องใหม่ๆจะตามมาในอนาคตค่ะ

 

1,000 LIKES GALALIAN'S GALLERY CELEBRATION PARITY!

 

TONY x STEVE

Title : Secretary my honey

By. umeshu

 

“จาร์วิส”

“ครับ คุณเลขาสตีฟ” ผมเป็นหุ่นยนต์ที่เจ้านายประดิษฐ์ขึ้นมาครับ ทำทุกอย่างตั้งแต่ประกอบหุ่นยันห่มผ้าให้ตอนเจ้านายนอน เบ๊ดีๆนี่ละครับ เฮ้อ.. บางทีผมก็คิดว่า เจ้านายที่ใครๆก็มองว่าฉลาดปราดเปรื่อง ไม่ฟังใคร หัวแข็ง ทะลึ่งตึงตัง จะยอมสยบกับหนุ่มหุ่นอวบอัดน่าฟัดแบบ “คุณเลขาสตีเว่น โรเจอร์”

หนุ่มที่อายุอานามก็เรียกได้ว่าเป็นคุณปู่ แต่หุ่นและใบหน้าหล่อเหลาราวกับรูปสลัก คนละอย่างกับอายุเลยครับ! ผมทำงานหนักมาตลอด อยากจะแหกปากร้องตะโกนบอกเจ้านายว่าปลดเกษียณผมที ใช้งานผมหนักเกินไปแล้ว! จนกระทั่งคุณเลขาสตีฟปลดประจำการจากหน่วย S.H.I.E.L.D

ละทิ้งฉายา “กัปตันอเมริกา” มาดูแลเจ้านายตามคำสั่งหัวใจ โอ๊ะ... ต้องบอกว่าถูกบังคับมากซะมากกว่า เพราะเจ้านายน่ะไปฉุดกระชากลากถูมาจากที่พัก เหตุผลคือชอบคนหน้าอกอวบอิ่ม..  ครับ! เหตุผลมีแค่นั้นและครับ ครั้นจะไปแย่งสุดสวยอย่าง “คุณธอร์” มาจาก “คุณโลกิ” เจ้านายผมคงโดนสาปแน่นอน ก็แหม่..รายนั้นหวงคุณธอร์ยิ่งกว่าจงอางหวงไข่ ว่าแล้วผมก็หันหน้าไปหาคุณสตีฟเพื่อรับคำสั่ง

“คุณสตาร์คตื่นหรือยังครับ?” น้ำเสียงสุภาพไม่น่าเหมาะกับเจ้านายผมซักนิด

“ยังเลยครับ คุณเลขาสตีฟ เจ้านายพึ่งได้นอนไปเมื่อชั่วโมงที่แล้ว” ผมรายงานสถานการณ์ตามปกติ เพราะทุกครั้งที่คุณเลขาสตีฟตื่นเช้าจะขึ้นมาหาเจ้านายผม มันก็เป็นทุกครั้งที่เจ้านายจะยังไม่ตื่น ก็เล่นโหมงานหนักตามประสาคนบ้าที่อยู่เฉยไม่เป็น

“งั้นผมไปทำอาหารเช้ารอละกัน เสร็จแล้วผมจะขึ้นมาปลุก อยากรู้นักว่าวันนี้จะเล่นไม้ไหนกับผมอีก” จบประโยคปุ๊บคุณเลขาก็พาร่างอวบอัดออกจากห้องไป ผมก็หันไปมองเจ้านายที่นอนยิ้มแผล่ ลูบเครา คงกำลังคิดซินะว่าวันนี้จะแหย่คุณเลขาแบบไหนดี

“เจ้านายไม่ควรหาเรื่องคุณเลขาสตีฟนะครับ”

“เฮ้ยย! ไม่ได้หรอก แกเองก็เห็นเวลาโรเจอร์หงุดหงิดน่ารักน่าขย้ำแค่ไหน” ว่าแล้วเจ้านายก็เลียปาก พร้อมถอดเสื้อผ้าทั้งตัวเปลือยเปล่าล่อนจ้อนอวดสรรพวุธอันใหญ่โตที่มันผงาดอยู่ เจ้านายจะคิดบ้างหรือเปล่าว่ามันอุบาทแค่ไหน ผมได้แต่ส่ายหน้าเอือม บ่อยครั้งที่เจ้านายบ้าๆของผมไม่สนอะไรที่มันเป็นปกติ อะไรที่ทำให้คุณเลขาสตีฟโกรธได้ยิ่งทำ โรคจิตของแท้

เสียงก้าวเดินของคุณเลขาตามขั้นบันไดเป็นสัญญาเตือนให้เจ้านายรีบล้มตัวลงนอนแล้วดึงผ้าห่มคลุมมิดคอปกปิดร่างกายล่อนจ้อน ผมได้แต่ถอยห่างแล้วเดินออกไป ถึงผมจะอยู่เป็นก้างในห้องเจ้านายก็ไม่รู้สึกกระดากอายแต่อย่างใด แต่ผมว่ามันเป็นการดีกว่าเพราะคุณเลขาขี้อายสุดๆ เผื่อว่าเจ้านายผมหยอกเอินจะได้ไม่ขวยเขินมากนัก

“จะไปไหนละครับ จาร์วิส”

“ ผมนึกขึ้นได้ว่าเมื่อคืนเจ้านายให้ประกอบกระสุนเจาะเกราะตัวใหม่นะครับ”

“ครับ. ตัวชาร์จไฟวางอยู่ในห้องทดลองผมเตรียมไว้ให้ ทานให้อร่อยนะครับ” แสนดีใช่ไหมละครับคุณเลขาสตีฟเนี่ยะ

 

 

-------------------------------------------------------------------------

 

 

ผมมาอยู่กับ “โทนี่ สตาร์ค” ได้ 1 ปีแล้ว หลังจากปลดประจำการ ก่อนหน้านั้นผมเคร่งครัดกับความถูกต้องมากเกินไปจนเดินผิดทาง ผมจมอยู่กับตัวเองนานหลายเดือนคิดว่านั่นเป็นที่สุดแล้ว แต่มันผิดคาดผมสูญเสียเป๊กกี้ไปความเศร้าถาโถมเข้ามา ไม่กี่วันหลังจากนั้นผมก็ทำงานไม่สำเร็จ และงานนั้นเป็นงานชิ้นสุดท้ายในชีวิตทหารของผม ผมทำพังไม่เป็นท่า หน่วย S.H.I.E.L.D สูญเสียทหารไปหลายนาย..

 

วันข้างหน้าของผมจมอยู่กับความสิ้นหวัง หมดแล้วทุกอย่าง จนมีไอ้กะล่อนที่ไหนไม่รู้เดินเข้ามากอดผมแล้วบอกว่า “ผมชอบสีผมคุณจัง สีตาคุณด้วยนะ” เฮ้ย! ไอ้บ้าที่ไหนวะเนี่ยะ อยู่ๆเดินเข้ามากอดแล้วบอกชอบสีผมกับสีตา ผมตกใจทำอะไรไม่ถูก รู้ตัวอีกทีไอ้กะล่อนที่ว่านั่นลูบผมสีน้ำตาลบล๊อนซ์ของผมแผ่วเบา เพราะผมอ่อนแอละมั้งเลยปล่อยโฮออกมาอย่างหน้าไม่อาย ไอ้กะล่อนเลยฉวยโอกาศกอดผมเอาไว้ อ้อมแขนอบอุ่น หรือผมคิดไปเองไม่รู้ รู้ตัวอีกทีหมอนั่นเสยผมที่ปรกหน้าผากอยู่แล้วโน้มตัวจูบประทับรอยไว้จากนั้นผมก็ไม่รับรู้อะไรอีกต่อไป ลืมตาตื่นอีกทีก็รับรู้ว่านอนอยู่บนเตียงของหน่วย S.H.I.E.L.D แล้ว

 

ผมอยากไล่ถามคนแถวนั้นว่าเคยเห็นคนลักษณะแบบไอ้กะล่อนที่กล้ามาจูบหน้าผากผมหรือเปล่า แต่ความกลัวกับความผิดที่ทำให้คนตายไปมากมาย ทำให้ผมหนีออกมา ออกเดินทางไปเรื่อยๆจนเหนื่อยล้า มองหาบ้านไม้หลังเล็กๆ เพื่อซื้อมันและพักผ่อนกับช่วงอายุที่เหลืออยู่ของชีวิต สมใจอยาก ผมพักอยู่ที่บ้านหลังนั้นจนสภาพจิตใจดีขึ้นและลืมเลือนหน้าของไอ้กะล่อนไปจนหมด

 

แต่แล้วกลางดึกระหว่างที่ผมกำลังเคลิ้มหลับ ได้ยินเสียงกุกกักของเหล็ก แน่นอนใครจะไม่คิดบ้างว่ามันต้องเป็นโจรแน่ๆ ผมคว้าโล่ข้างเตียงเอื้อมมือไปเปิดประตู มองซ้ายมองขวาก่อนจะผงะ

“Iron man” โล่ที่ถือค้างไว้ลดลง เดี๋ยวสิ! หุ่นยนต์จะมาอยู่ที่นี้ได้ยังไงกัน หรือหน่วย S.H.I.E.L.D ส่งคนมาจับตัวผม ทำไมกัน ผมหนีไม่พ้นหรอ ความกลัวเริ่มกลับมา ตัวของผมสั่นโล่ที่ลดลงตกลงมาดังสนั่น พร้อมกับตัวผมที่ถูกกระชากเข้าไปหาเหล็กกล้าเดินได้

“ไง.. คิดว่าจะหนีผมได้หรือไงกันคุณปู่สุดสวย”

“เสียง.. นายมันไอ้กะ..ล่ ..อน คนนั้….น”

“ฟู่ววว ดีนะเตรียมยาสลบมาด้วยไม่งั้นคงได้สู้กับสุดสวยแน่ๆ” ความรู้สึกสุดท้ายที่ผมสัมผัสได้คือร่างกายถูกยกขึ้นมากับสัมผัสที่เหมือนถูกโอบอุ้ม บางทีนะ.. บางทีผมคงฝันไป

 

มันใช่ที่ไหนละ!!! ผมตื่นมาอีกทีก็อยู่ในห้องที่ไม่คุ้นเคย ผมมารู้ทีหลังว่า Iron man คือสตาร์คก็ตอนที่หันไปเห็นชุดเกราะที่มุมห้องกับรูปวาดที่วางไว้ข้างๆกัน ผมก็เลยคว้าโต๊ะแถวนั้นปาอัดไปที่ชุด ละยังไม่หยุดแค่นั้นผมหยิบไม้เบสบอลฟาดเข้าชุดจนบุบบิ้บบู้บี้ สตาร์คคงได้ยินเสียงดังเลยรีบวิ่งพรวดเข้ามาในห้องก่อนจะตวัดสายตามองซากชุดตัวเอง ผมเลยหันขวับยกกำปั้นกระแทกหน้าไปที แทนที่มันจะสลด มันกลับมองด้วยสายตาโลมเลียจนผมชะงักแล้วมันก็ยิ้มร่า บอกผมว่ามาเป็นเลขาส่วนตัวให้มัน เป็นข้อแลกเปลี่ยนกับการที่ผมอาละวาดจนชุดเกราะมันพังพินาศ ก็ใครมันจะบ้าเอาชุดเกราะมาวางไว้ในห้องเล่า นอกจากไอ้หน้าหนวดหื่นกามคนนี้ ละนั้นและจุดเริ่มต้นของผมกับสตารค์.

“ผมเตรียมอาหารเช้าไว้แล้ว คุณควรตื่นมากินนะครับ จะนอนไปถึงเมื่อไหร่กัน” ผมกระตุกผ้าห่มออกแล้วสิ่งที่ไม่คาดคิดก็ปรากฎชัดแก่สายตา

“ไอ้กะล่อน!” 

 - cut go to wordpress - 

-----------------------------------------------------------------

 

 

ผมนั่งมองสตีฟที่กำลังคดข้าวให้ด้วยความสุขล้นเต็มอกตั้งแต่สตีฟเข้ามาเป็นส่วนหนึ่งในชีวิต ความสุขวิ่งแล่นเข้าหาผมไม่หยุด สุขล้นจนคิดว่าถ้าหากวันหนึ่งสตีฟหายไปผมจะมีชีวิตต่อไปได้ยังไง เค้าเป็นทุกสิ่งของผม เป็นความสุข เป็นลมหายใจ เป็นชีวิต และเป็นอนาคต อนาคตที่จะมีเค้าเคียงข้างไม่จากไปไหนไกลสายตา อยู่ตรงนี้กับผมเสมอ อาจดูเห็นแก่ตัวที่บังคับให้มาอยู่ด้วยกัน รู้ไหมขอแลกเปลี่ยนหลังจากผมฉุดสตีฟแล้วขอร้องให้ค้าเป็นเลขส่วนตัว

 

เค้าขอผมสั้นๆง่ายๆ ให้ยกบ้านไม้และสวนมาไว้ที่ที่ถ้าทำได้เค้าจะยอมอยู่กับผม โอเค. ท้าทายคิดว่าผมทำไม่ได้รึไง ผมคือโทนี่ สตาร์ค หล่อ รวย ฉลาด มีขีปนาวุธอันบิ้กเบิ้ม ใครจะไม่สนใจละมีแต่คนอยากถวายตัวนอนกับผมทั้งนั้น ยกเว้นสตีฟ ผมต้อง้ออ้อนวอนตั้งนานและกว้านซื้อที่ดินบริเวณรอบๆเผื่อเตรียมยกบ้านไม้และสวนมาให้ พอผมทำได้ก็ขอรางวัลเล็กๆน้อยฟัดจนหน่ำใจยันเช้า พอตื่นขึ้นมาก็ไม่ยอมคุยกับผม พอผมเซ้าซี้มากๆ สตีฟเลยหงุดหงิดแล้วพูดออกมา “ผมไม่มีเสียงแล้ว! ครางจนหมดเสียงน่ะได้ยินไหมคุณสตาร์ค” เป็นอันเข้าใจว่าเมียจ๋าสุดสวยของผมหมดเสียงเพราะโดนผมฟัดยันเช้า ผมอมยิ้มหน้าบานทั้งวัน แต่เมียจ๋าของผมก็หน้าบูดเพราะผมวนเวียนไม่ห่างตัวกลัวเค้าจะไม่สบาย อายุก็มากแล้วถึงลีลาจะเด็ดก็เถอะ

อย่าไปบอกสตีฟเชียวว่าผมบ่นว่าแก่ เดี๋ยวผมจะอดฟัด อายุตั้งเยอะแต่เนื้อนี่นะ อื้อหือออ ทั้งแน่นทั้งเด้ง หุ่นอวบอัดด้วยกล้ามเนื้อ เอวคอดวีเชฟและสะโพกผาย หน้าอกหน้าใจก็อึ๋มซุกทีนุ่มนิ่มชะมัด

 

“คุณสตาร์ค เฮ้ คุณสตาร์ค โทนี่! เลือดกำเดาคุณไหล” ห้ะ? อะไรนะเลือดกำเดางั้นหรอ ผมใช้ปลายนิ้วแตะๆบริเวณจมูกพบว่ามีน้ำหนืดๆสีแดงเปอรเปื้อนติดนิ้วออกมาด้วย

“เดี๋ยวผมเอาน้ำแข็งมาประคบให้นะครับ คุณเหนื่อยหรือนอนไม่พอ ผมบอกแล้วว่าอย่าโหมงานหนักไง เป็นไงละ เลือดกำเดาไหลไม่หยุดเลย” มือนุ่มนิ่มของของสตีฟที่จับน้ำแข็งประคบจมูกผมมีกลิ่นหอมอ่อนๆ ชวนผ่อนคลาย ผมว่าผมไม่ตอบคำถามดีกว่า ถ้าสตีฟรู้เค้าต้องไม่สบอารมณ์แน่ๆว่าที่ผมเลือดกำเดาไหลเพราะหุ่นของตัวเอง

“หยุดซักที คุณกินข้าวแล้วก็ไปนอนพักแล้วกัน วันนี้ห้ามทำงานนะครับ ห้ามเด็ดขาด ถ้าคุณยังดื้อดึงทำงาน ผมจะ…”

“จะอะไร หืม? คุณเลขาจะลงโทษอะไรเจ้านายครับ”

“ผมก็จะไล่คุณไป น อ น น อ ก ห้ อ ง ไงละครับเจ้านายหื่นกาม อ่อ. 1 อาทิตย์ด้วยนะครับ”

“จ้ะ” ครางรับอย่างเสียมิได้ ผมคงนอนหลับหรอกถ้าไม่ได้ซุกนมและไม่ได้กลิ่นแป้งเด็กหอมๆของสตีฟ ไม่ได้นอนกอดเมียจ๋า เป็นเรื่องโหดร้ายที่สุดเรื่องหนึ่งในชีวิตของ บุรุษหน้าหนวด โทนี่ สตาร์ค ถ้าคุณอยากมีความสุขอย่าขัดคำสั่งเมียนะครับ.

 

 

---------------------------------------------------------------------------------

 

 

“เจ้านายวันนี้จะเล่นอะไรอีกครับ?”

“เอาเป็นว่าแก ตั้งกล้องไว้หน้าโต๊ะทำงานก็แล้วกัน ฉันอยากสนุกอะไรนิดหน่อย”

“ครับ”

“ตั้งกล้องเสร็จก็ออกไปเลยนะ เจอกันพรุ่งนี้จาร์วิส” ผมแค่อยากแกล้งอะไรนิดๆหน่อยๆ แล้วก็อยากรู้อะไรบางอย่างจากปากสตีฟด้วย ถ้ามันเป็นคำตอบที่ผมต้องการผมจะให้รางวัลอย่างงามเลย

“คุณสตีเว่น โรเจอร์ขึ้นมาผมหน่อยครับ” ถ้าให้เดาหน้าของสตีฟคงงงงวยกับน้ำเสียงและประโยคนั้นอยู่ไม่น้อยละนะ

ระหว่างรอเมียจ๋า ผมก็รินไวน์ลงแก้วทรงสูง ไวน์แดงเข้มขนไหลลงคอแผดความฉุนที่เป็นเอกลักษณ์ของตัวมันอย่างดีเยี่ยม ผมสาละวนทดลองลุกๆ นั่งๆ ให้ตรงกับกล้องที่ตั้งไว้ อ่า.. มุมนี่แหละพอดี เวลาสตีฟพูดออกมาจะได้จับได้ถนัด อื้มมมมมม มาซะทีนะ

 

“มีอะไรครับ ท่านประธานสตาร์ค” เสียงหวานทุ่มเอ่ยถาม ผมชอบนะ.. ชุดที่สตีฟใส่ เสื้อเชิ้ตฟิตเปรี๊ยะแนบเนื้อ ยิ่งกว่านั้นเนื้อผ้าซีทรูสีขาวทำให้ผมมองทะลุไปถึงจุกนมสีแดงระเรื่อยที่อยู่บนสุดของหน้าอกที่บดเบียดเสียดสีกับเนื้อผ้าบางเบา มัดกล้ามพองาม ผมเหลือบมองลงมาที่กระโปรงหนังรัดรูปสั้นจนปิดของน่ารักไว้แทบไม่มิด ต้นขาขาวอมชมพูน่าประทับรอยคิสมาร์กให้ทั่ว เอวคอดน่าลูบไล้ไหนจะบั้นท้ายงอนงามน่าขยำน่าตีซักทีสองที อ่าห์.. แค่มองรูปร่างสตีฟเท่านั้นก็ทำให้ผมขนลุกซู่ ทั้งตื่นตัวและตื่นเต้น

 

“มานี่สิ” ผมตบต้นขาตัวเองเรียกให้คนสวยมาหย่อยบั้นท้ายกลมกลึงให้ถูกที่ สตีฟก้าวฉับมาหา

“จะแกล้งอะไรอีกเนี่ยะ ถ่ออออออออ เลิกแกล้งผมซักทีเถอะท่านประธาน โทนี่ สตาร์ค” หน้าหวานหล่อเหลาง้ำงอเหมือนปลาทูคอหัก บ่นอุบ ผมคว้าเอวจนก้นแน่นมานั่งอยู่บนหน้าขา

“ท่านประธาน นี่เวลาทำงานไม่ใช่เวลาพักผ่อนนะครับ” สตีฟขืนตัวออกจากอ้อมแขนผม คิดว่าผมจะยอมไหมล่ะ? ไม่มีทางซะหรอก

*“ถ้าผมตายไป สตีฟจะอยู่ได้ไหมครับ?” แววตากับท่าทางตกใจในก็อยู่ในแผนของผม

“โทนี่.. ผมไม่ตลกนะ พูดอะไรน่ะ ราวกับจะทิ้งกันไปอย่างนั้นแหละ”

“ตอบผมมาก่อนคนดี ชู่ว.. ไม่เอาซี่” ผมนวดคลึงต้นคอขาวๆเบาๆ

“ก็สัญญาว่าจะจับมือแล้วไปด้วยกันไม่ใช่หรอ จะไม่ทิ้งผมไม่ใช่หรอ โทนี่.. ผมไม่เอานะให้อยู่คนเดียว ไม่เอาอีกแล้ว คุณดึงผมขึ้นมาแล้วจะทิ้งผมด้วยมือคุณเองงั้นหรอ ผมไม่ยอมนะ ฮึก..ก ไม่เอาแบบนี้ บอกมาสิว่าล้อเล่นนะโทนี่” ให้ตาย ถึงผมจะคิดว่าสตีฟต้องเสียใจแต่ไม่คิดว่าจะร้องไห้ออกมาแบบนี้ น้ำตาร่วงปอยๆราวกับเม็ดฝนสาดเข้ามากลางใจ ผมลูบแก้มใช้ปลายนิ้วปัดน้ำตาทิ้ง คิดหรอว่าผมจะทิ้งสตีฟไป ไม่มีทางต่อให้ผมตาย ผมก็ยังคงคอยวนเวียนอยู่รอบตัวปกป้องอยู่ดี

 

“ผมจริงจังนะ สตีฟบอกผมทีว่า… !” ผมพูดยังไม่ทันจบประโยค สตีฟก็สวนขึ้นมา

“ไม่.. อึ้ก อยู่ไม่ได้ ถ้าโทนี่ตาย ผมจะไปด้วย เราจะไปด้วยกัน อยู่ด้วยกัน นี่เป็นคำตอบของผม”

“ถ้างั้น.. หันหน้าไปมองกล้องหน่อยสตีฟ”

“กล้อง? ยังไง คุณเล่นอะไรโทนี่!” 

 - cut go to wordpress - 

 

----------------------------------------------------------------------------

 

 

“คุณสตาร์คลบคลิปทิ้งเดี๋ยวนี้นะครับ มันน่าอายรู้บ้างไหม ห๊า!!!” เสียงหวานตวาดลั่นหลังจากผมให้ดูคลิปที่ถ่ายไว้เมื่อคืน

“เก็บไว้ดูไม่เห็นเสียหาย ดูกันสองคนไงเมียจ๋า อั้ก..”

“คืนนี้นอนนอกห้องนะครับ หึ่ยยยยยย!” อูย.. โดนถีบเข้าเต็มอก นอนนอกห้องเรอะ เฮ้ยๆๆ ไม่ดีๆ ผมขอตัวไปง้อเมียก่อนนะครับ

 

 

“อ่อ. รักเมียต้องขยันทำให้เมียครางนะครับ!”

“คุณสตาร์ค จะหยุดไม่หยุด ห๊าาาาาาาา”

 

เมียโมโหแล้ว ไปหาเมียจ๋าแล้วครับ สวัสดี

 

-----------------THE END-----------------

 

สัญญาอนุญาตของครีเอทีฟคอมมอนส์ everything in blog use creativecommons